กุ้ยหยางเป็นเมืองที่มีสภาพอากาศกึ่งเขตร้อนชื้น ล้อมรอบด้วยภูเขาและป่าไม้ พื้นที่นี้ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยตั้งแต่ช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงเป็นอย่างน้อย ได้กลายเป็นเมืองหลวงของจังหวัดโดยรอบอย่างเป็นทางการในปี 1413 ในสมัยราชวงศ์หยวน เมืองนี้เป็นที่ตั้งของประชากรชนกลุ่มน้อยชาติพันธุ์ Miao และ Bouyei จำนวนมาก กุ้ยหยางมีเศรษฐกิจที่หลากหลาย โดยเดิมเป็นศูนย์กลางการผลิตอะลูมิเนียม การทำเหมืองฟอสเฟต และการผลิตอุปกรณ์เกี่ยวกับการมองเห็น หลังจากการปฏิรูป ส่วนใหญ่ของผลผลิตทางเศรษฐกิจของเมืองในภาคบริการ ตั้งแต่ปี 2558 บริษัทได้เห็นการลงทุนแบบกำหนดเป้าหมายในข้อมูลขนาดใหญ่ และกลายเป็นศูนย์กลางนวัตกรรมในท้องถิ่นอย่างรวดเร็ว

      กุ้ยหยางเป็นหนึ่งในเมืองวิทยาศาสตร์ 500 อันดับแรกของโลกจากผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งติดตามโดยดัชนีธรรมชาติ เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยกุ้ยโจว ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยวิจัยระดับชาติภายใต้โครงการ 211 และอยู่ภายใต้การก่อสร้าง Double First-Class ในบางสาขาวิชา